نازل گرديده است ، چنين احتمالى بسيار بعيد به نظر مىرسد . در روايات فراوانى كه از اهل بيت ع به ما رسيده و همچنين در بسيارى از روايات اهل تسنن اين حق ، غير از زكات معرفى شده و منظور از آن چيزى است كه بهنگام حضور مستمند در موقع چيدن ميوه و يا درو كردن زراعت به او داده مىشود ، و حد معين و ثابتى ندارد ( 1 ) . و در اين صورت آيا اين حكم واجب است يا مستحبّ ، بعضى معتقدند كه يك حكم وجوبى است كه قبل از تشريع حكم زكات بر مسلمانان لازم بوده ولى بعد از نزول آيه زكات ، اين حكم منسوخ شد ، و حكم زكات با حد و حدود معينش به جاى آن نشست . ولى از روايات اهل بيت ع استفاده مىشود كه اين حكم نسخ نشده و به عنوان يك حكم استحبابى هم اكنون به قوت خود باقى است . 4 - تعبير به كلمه « يوم » ممكن است اشاره به اين باشد كه چيدن ميوه‌ها و درو كردن زراعتها بهتر است در روز انجام گيرد ، اگر چه مستمندان حاضر شوند و قسمتى به آنها داده شود ، نه اينكه بعضى از افراد بخيل ، شبانه اين كار را بكنند ، تا كسى با خبر نشود ، در رواياتى كه از طرق اهل بيت ع به ما رسيده نيز روى اين موضوع تاكيد شده است ( 2 ) .

--> ( 1 ) روايات مربوط به اين موضوع را صاحب وسائل در كتاب زكات ابواب زكات غلات در باب 13 و بيهقى در كتاب سنن جلد 4 صفحه 132 آورده است . ( 2 ) در اين باره به كتاب وسائل الشيعه كتاب الزكاة ابواب زكات الغلات باب كراهة الحصاد و الجذاذ . . . بالليل مراجعه شود . ( ج 6 صفحه 136 )